“นพดล”เสนอทางเชื่อม อินโด-แปซิฟิก ของไทย “ไม่กินรวบแต่แบ่งครึ่ง”

ผศ.ดร.นพดล กรรณิกา ประธานมูลนิธิสถาบันวิจัยความสุขชุมชน และอาจารย์ด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม ได้เปิดเผยแนวคิดสำคัญเกี่ยวกับทางเชื่อม อินโด-แปซิฟิก ของไทย ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่จะยกระดับประเทศไทยสู่การเป็นผู้นำเศรษฐกิจอันดับ 1 ในอาเซียน โดยเสนอยุทธศาสตร์ใหม่ “ไม่กินรวบแต่แบ่งครึ่ง” เพื่อเปลี่ยนไทยให้เป็นสะพานเชื่อมโลกที่เพื่อนบ้านอยากร่วมทาง

ทางเชื่อม อินโด-แปซิฟิก ของไทย: จากบทเรียนโลกสู่โอกาสไทย

จากประสบการณ์ตรงของ ดร.นพดล ที่ศึกษายุทธศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ สหรัฐอเมริกา ร่วมกับนักทหารและผู้เชี่ยวชาญจากเพนตากอน เขาเรียนรู้ว่าประเทศยิ่งใหญ่ไม่ได้ควบคุมแค่ดินแดน แต่ควบคุม “เส้นทาง” ที่โลกต้องพึ่งพา ช่องแคบมะละกา คือเส้นเลือดใหญ่ของเศรษฐกิจโลก โดยมีเรือสินค้ากว่า 80,000-100,000 ลำต่อปีผ่านไปมา สินค้าจากจีน ญี่ปุ่น เกาหลี น้ำมันจากตะวันออกกลาง ล้วนต้องผ่านที่นี่ แต่ปัญหาคือช่องแคบแคบมาก ทำให้เกิดความล่าช้า สูญเสียต้นทุนมหาศาล

สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย ได้ประโยชน์เต็มๆ แต่ไทยที่อยู่ใกล้ที่สุดกลับไม่ได้ส่วนแบ่งมากนัก ดร.นพดล จึงตั้งคำถามว่า ถ้าช่องแคบนี้สะดุด จะเกิดอะไรขึ้น? นี่คือจุดเริ่มต้นของทางเชื่อม อินโด-แปซิฟิก ของไทย ผ่านเส้นทางทะเล-บก-ทะเล ระนอง-ชุมพร

ยุทธศาสตร์ “ไม่กินรวบแต่แบ่งครึ่ง” คืออะไร

แทนที่จะแข่งขันแบบกินรวบ ดร.นพดล เสนอให้ไทยเป็น “ทางเลือกเสริม” ที่ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ สิงคโปร์ยังเป็นศูนย์กลาง มาเลเซียยังเป็นฐานท่าเรือ อินโดนีเซียยังเป็นมหาอำนาจทะเล แต่ไทยสร้างมูลค่าเศรษฐกิจ 6.5 แสนล้านบาทต่อปี เพิ่มความยืดหยุ่นให้ระบบอาเซียนทั้งหมด

กุญแจความสำเร็จของทางเชื่อม อินโด-แปซิฟิก ของไทย

โครงการนี้ต้องคำนึงถึงปัจจัยยุคใหม่ ดังนี้:

• มาตรฐาน ESG: พลังงานสะอาด Green Port ลดคาร์บอนจากการเดินเรืออ้อม ทำให้โลกยอมรับและเพื่อนบ้านสนับสนุน
• ความมั่นคงไซเบอร์: ปกป้องระบบโลจิสติกส์จากภัยข้อมูล เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่แข็งแกร่งที่สุด
• Data-Driven Logistics: ใช้ AI และ Data Science คำนวณเรียลไทม์ ไทยจะเป็น “สมอง” ของระบบภูมิภาค
• พัฒนาคนไทย: จากแรงงานสู่ผู้เชี่ยวชาญโลจิสติกส์ AI Supply Chain
• พันธมิตรระหว่างประเทศ: เชิญเพื่อนบ้านร่วมลงทุน สร้าง governance ภูมิภาค

เงื่อนไขแห่งความสำเร็จ (5+5)

ประกอบด้วย 5 ปัจจัยพื้นฐาน: ความเร็วในการตัดสินใจ, ความเชื่อมั่นนักลงทุน, ความต้องการใช้จริง, การบริหารเอกภาพ, การสื่อสารยุทธศาสตร์

และ 5 ปัจจัยยุคใหม่: ความมั่นคงไซเบอร์, ESG ยั่งยืน, ระบบข้อมูลเรียลไทม์, พัฒนาบุคลากร, ความร่วมมือระหว่างประเทศ

เมื่อรวมกัน จะสร้างสมดุลเศรษฐกิจอาเซียน ลดความเสี่ยง เติบโตด้วยกัน

สรุปแล้ว ทางเชื่อม อินโด-แปซิฟิก ของไทย ไม่ใช่แค่โครงการไทย แต่เป็นโอกาสของภูมิภาค จาก “ทางของไทย” สู่ “ทางของโลก” ประเทศยิ่งใหญ่คือประเทศที่คนอื่นอยากร่วมทาง ถ้ามะละกาคืออดีต ไทยจะเป็นทางเลือกอนาคต

คุณคิดอย่างไรกับยุทธศาสตร์นี้? มาร่วม讨论เพื่อผลักดันให้เกิดจริง ร่วมสร้างอนาคตเศรษฐกิจไทยที่ยั่งยืน

ที่มา – “นพดล”เสนอยุทธศาสตร์ใหม่ “ไม่กินรวบแต่แบ่งครึ่ง” เปลี่ยนไทยเป็นสะพานเชื่อมโลกที่เพื่อนบ้านอยากร่วมทาง