“รัดเกล้า” ชำแหละงบปี 70 หนาว! หั่นงบเด็กและหลงทิศทางเทคโนโลยี

เชื่อว่าหลายคนคงได้ติดตามข่าวสารการอภิปรายงบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2570 กันมาบ้าง ซึ่งประเด็นที่ร้อนแรงที่สุดคงหนีไม่พ้นการที่ “รัดเกล้า” ชำแหละงบปี 70 หนาว! หั่นงบเด็กและหลงทิศทางเทคโนโลยี โดยนางรัดเกล้า อินทวงศ์ สุวรรณคีรี สส. พรรคประชาธิปัตย์ ได้ออกมาแฉให้เห็นถึงวิสัยทัศน์ที่น่ากังวลของรัฐบาลในการจัดสรรงบประมาณที่ขาดการมองการณ์ไกล

สถานการณ์ที่น่าเป็นห่วง: “รัดเกล้า” ชำแหละงบปี 70 หนาว! หั่นงบเด็กและหลงทิศทางเทคโนโลยี

สิ่งแรกที่กลายเป็นประเด็นวิจารณ์หนัก คือการที่งบอุดหนุนเด็กแรกเกิดถูกหั่นออกถึง 3 ปีซ้อน โดยปีล่าสุดถูกปรับลดลงอีก 3% เหลือเพียง 17,569 ล้านบาท ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วรัฐบาลควรใช้โอกาสนี้ในการสร้างหลักประกันให้เด็กไทยทุกคนอย่างถ้วนหน้า แต่กลับกลายเป็นว่ามีครัวเรือนกว่า 34% ที่ตกหล่นจากระบบไปอย่างน่าเสียดาย นี่คือสิ่งสะท้อนว่ารัฐบาลมองเงินส่วนนี้เป็นเพียง “รายจ่าย” ไม่ใช่ “การลงทุนในมนุษย์”

ทำไมเราถึงบอกว่ารัฐบาลกำลังเดินหลงทิศ?

เมื่อเราพูดถึงประเด็น “รัดเกล้า” ชำแหละงบปี 70 หนาว! หั่นงบเด็กและหลงทิศทางเทคโนโลยี อีกมิตหนึ่งที่ตกเป็นเป้าสายตาคือภาคการศึกษา แทนที่งบประมาณจะมุ่งเน้นไปที่การยกระดับคุณภาพผู้สอน แต่รัฐบาลกลับเลือกทุ่มงบไปที่การก่อสร้างอาคารและการเช่าอุปกรณ์เทคโนโลยี ซึ่งขัดแย้งกับเทรนด์โลกอย่างสิ้นเชิง

หากเราย้อนดูงานวิจัยและบทเรียนจากต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นสวีเดนหรือนอร์เวย์ ต่างก็เริ่มลดการใช้แท็บเล็ตในห้องเรียนเพราะพบว่าทำลายสมาธิเด็ก สิ่งที่สถานศึกษาไทยต้องการจริงๆ ไม่ใช่แกดเจ็ตราคาแพง แต่คือ “ครูคุณภาพ” ที่จะเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเด็กๆ ได้ แม้จะไม่มีเทคโนโลยีหรูหราเพียงแค่อุปกรณ์การเรียนพื้นฐาน ก็สามารถสร้างเด็กที่มีศักยภาพได้มากกว่าการอัดฉีดแพลตฟอร์มที่ไร้ทิศทาง

• การจัดงบแบบหาเช้ากินค่ำ: เน้นแก้ปัญหาเฉพาะหน้าแต่ไม่มีแผนระยะยาว
• วิกฤตความเหลื่อมล้ำ: เด็กโรงเรียนขนาดเล็กและห่างไกลถูกทอดทิ้ง
• การหลงทางด้านดิจิทัล: การใช้เทคโนโลยีแทนครูในสภาพโครงสร้างพื้นฐานที่ไม่พร้อม
• ภาวะสังคมสูงวัย: การจัดงบพัฒนาผู้สูงอายุยังไม่เพียงพอต่อแนวคิดเศรษฐกิจผู้สูงวัย (Silver Economy)

ในท้ายที่สุด งบประมาณปี 2570 นี้ถูกมองว่าเป็น “งบประมาณไร้อนาคต” ที่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรับมือกับความท้าทายในอนาคตจริงๆ การทำเพียงแค่ประคองตัวไปวันๆ โดยทิ้งอนาคตของชาติไว้ข้างหลัง จะเป็นกับดักที่ทำให้ประเทศไทยก้าวข้ามปัญหาความเหลื่อมล้ำไม่ได้เลย หากรัฐบาลยังคงมองไม่เห็นหัวคนกลุ่มเปราะบางเหล่านี้ แล้วเราจะหวังถึงการพัฒนาที่ยั่งยืนได้อย่างไรกัน

เราในฐานะประชาชนจึงต้องจับตาดูต่อไปว่า โจทย์ที่นางรัดเกล้าตั้งไว้จะถูกนำไปปรับปรุงหรือไม่ เพราะการศึกษาและการพัฒนาประชากรเป็นเรื่องสำคัญเกินกว่าจะปล่อยให้เป็นเพียงเรื่องของการจัดสรรตัวเลขในเอกสารงบประมาณเท่านั้น

ที่มา – “รัดเกล้า” ชำแหละงบปี 70 หั่นงบเด็ก 3 ปีซ้อน วิ่งตามเทคโนโลยีหลงทิศ ย้ำประเทศต้องการ “ครูคุณภาพ”