ตำรวจท่องเที่ยวถ่ายทอด CRAT สู่รพ.วชิระภูเก็ต
ตำรวจท่องเที่ยวถ่ายทอด CRAT สู่รพ.วชิระภูเก็ต จาก ‘หลีก–ปิด–ป้องกัน’ สู่ระบบความปลอดภัย ก่อน–ระหว่าง–หลังเกิดเหตุ
หลายคนมักตั้งคำถามว่า “ถ้าเหตุร้ายเกิดขึ้นตรงหน้า แล้วตำรวจยังมาไม่ถึง 60 วินาทีแรกคุณจะทำอย่างไร?” คำถามนี้อาจฟังดูไกลตัว แต่เหตุการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้นในสังคมไทยช่วงที่ผ่านมา ย้ำเตือนให้เห็นว่าวิกฤตสามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา การมีหลักคิดในการรับมือจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด โดยเฉพาะการนำแนวคิด ตำรวจท่องเที่ยวถ่ายทอด CRAT สู่รพ.วชิระภูเก็ต จาก ‘หลีก–ปิด–ป้องกัน’ สู่ระบบความปลอดภัย ก่อน–ระหว่าง–หลังเกิดเหตุ มาเป็นต้นแบบในการสร้างความพร้อมให้แก่บุคลากรทางการแพทย์และประชาชนทั่วไป
ถอดบทเรียนจากตำรวจท่องเที่ยวถ่ายทอด CRAT สู่รพ.วชิระภูเก็ต
ภายใต้นโยบายของ พล.ต.อ.กิตติ์รัฐ พันธุ์เพ็ชร์ ผบ.ตร. และการขับเคลื่อนโดย พล.ต.อ.สำราญ นวลมา รอง ผบ.ตร. กองบัญชาการตำรวจท่องเที่ยวได้มุ่งเน้นการฝึกทักษะการเผชิญเหตุให้ภาคประชาชนและหน่วยงานรัฐ การฝึกอบรมที่โรงพยาบาลวชิระภูเก็ตไม่ใช่แค่การฟังบรรยาย แต่เป็นการฝึกจริงผ่านสถานการณ์จำลอง เพื่อให้ผู้เข้าร่วมมีความเข้าใจว่าเมื่อเกิดเหตุรุนแรงขึ้น เราต้องมีทักษะในการตัดสินใจที่รวดเร็วและแม่นยำ
หลักการ ตำรวจท่องเที่ยวถ่ายทอด CRAT สู่รพ.วชิระภูเก็ต จาก ‘หลีก–ปิด–ป้องกัน’ สู่ระบบความปลอดภัย ก่อน–ระหว่าง–หลังเกิดเหตุ ยึดถือแนวทางสำคัญ 3 ช่วงเวลา ดังนี้:
- ก่อนเกิดเหตุ (Before): การประเมินความเสี่ยงและเตรียมความพร้อมของสถานที่และบุคลากร
- ขณะเกิดเหตุ (During): การใช้หลัก ‘หลีก–ปิด–ป้องกัน’ เพื่อรักษาชีวิตเป็นอันดับแรก
- หลังเกิดเหตุ (After): การฟื้นฟูเยียวยาจิตใจและการถอดบทเรียนเพื่อปรับปรุงระบบ
หัวใจสำคัญของ CRAT (Civilian Response to Active Threat) คือการทำให้ทุกคนรู้ว่า เมื่อสถานการณ์บีบคั้น เมื่อใดควรพูด เมื่อใดควรฟัง และเมื่อใดควรหลบหนีหรือป้องกันตัว ไม่ใช่การเปลี่ยนประชาชนให้กลายเป็นตำรวจ แต่เป็นการสร้าง ‘ความพร้อมที่เท่าทัน’ ในสถานการณ์จริงที่เจ้าหน้าที่อาจจะยังเข้าไม่ถึงพื้นที่ได้ทันที
เราต้องเปลี่ยนมุมมองว่าความปลอดภัยไม่ใช่หน้าที่ของใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นภารกิจร่วมของทุกคน การฝึกฝนให้บุคลากรในพื้นที่เสี่ยง เช่น โรงพยาบาล หรือสถานศึกษา สามารถตัดสินใจได้อย่างมีสติ จะเป็นเกราะป้องกันที่ดีที่สุดในการลดความสูญเสีย เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตของคนข้างหลังที่รอเรากลับบ้าน คือเหตุผลสำคัญที่สุดที่เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมตั้งแต่วันนี้ อย่ารอให้เหตุเกิดแล้วค่อยเรียนรู้ เพราะทุกวินาทีที่สูญเสียไปนั้นแลกมาด้วยชีวิต
