ปิยบุตรชี้ การด่าขับเคลื่อนไม่ได้ กูดีมึงเลวไม่สำเร็จ

ประเด็นการสื่อสารทางการเมืองกลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง หลัง ปิยบุตร แสงกนกกุล แสดงความเห็นว่า การขับเคลื่อนทางการเมืองไม่ควรพึ่งพาการด่าหรือการแบ่งคนออกเป็นฝ่ายดีและฝ่ายเลวเพียงอย่างเดียว โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่พรรคการเมืองต้องทำงานทั้งในสภาและนอกสภา เพื่อสร้างความเข้าใจและขยายฐานสนับสนุนจากประชาชน

ข้อเสนอของปิยบุตรเกิดขึ้นหลังร่างกฎหมายประกันสังคมของ รักชนก ศรีนอก หรือ สส.ไอซ์ พรรคประชาชน ไม่ผ่านวาระแรกในสภา ร่างดังกล่าวมีแนวคิดเกี่ยวกับการปรับระบบประกันสังคมให้ออกนอกระบบราชการ ประเด็นนี้จึงกลายเป็นบททดสอบสำคัญว่า ฝ่ายค้านจะสื่อสารนโยบายและชวนประชาชนติดตามปัญหาเชิงโครงสร้างอย่างไร

ปิยบุตรชี้ การด่าขับเคลื่อนไม่ได้ กูดีมึงเลวไม่สำเร็จ

ปิยบุตรอธิบายว่า การต่อสู้กับรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งและมีลักษณะอำนาจนิยม ไม่สามารถใช้วิธีเดียวกับการต่อสู้กับเผด็จการทหารในอดีตได้ เพราะความขัดแย้งทางการเมืองในปัจจุบันมักถูกนำเสนอว่าเป็นความเห็นที่แตกต่างกันในเรื่องนโยบายและการบริหารประเทศ การใช้ถ้อยคำรุนแรงหรือการติดป้ายฝ่ายตรงข้ามจึงอาจทำให้ผู้สนับสนุนเดิมพอใจ แต่ไม่ช่วยให้คนที่ยังไม่ตัดสินใจเปิดใจรับฟังมากขึ้น

ใจความสำคัญของ ปิยบุตรชี้ การด่าขับเคลื่อนไม่ได้ กูดีมึงเลวไม่สำเร็จ คือ พรรคการเมืองควรทำงานด้านความคิดอย่างต่อเนื่อง การเสนอร่างกฎหมายแม้ไม่ผ่านในครั้งแรกก็ยังมีความหมาย หากพรรคสามารถนำสาระของร่างกฎหมายไปอธิบายต่อสังคม ทำให้ประชาชนเห็นปัญหา เข้าใจทางเลือก และร่วมกันผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอนาคต

ทำไมการสื่อสารแบบกูดีมึงเลวอาจไม่เพียงพอ

การสื่อสารที่แบ่งฝ่ายอย่างชัดเจนว่าใครดีหรือใครเลวอาจสร้างความรู้สึกร่วมได้รวดเร็ว แต่มีข้อจำกัดหลายด้าน เมื่อผู้พูดใช้วิธีแซะ ด่า หรือกล่าวหาซ้ำ ๆ ผู้ฟังอาจจดจำความขัดแย้งมากกว่าสาระของนโยบาย ขณะเดียวกัน ฝ่ายตรงข้ามก็สามารถโต้กลับว่าเป็นการแพ้แล้วพาล ทำให้ประเด็นสำคัญของประเทศถูกกลบด้วยการปะทะคารม

การเมืองที่ต้องการขยายแนวร่วมจึงควรให้ความสำคัญกับข้อมูล เหตุผล และผลกระทบต่อประชาชนมากกว่าการเอาชนะกันทางวาทกรรม สิ่งที่ประชาชนอยากรู้ไม่ใช่เพียงว่าใครพูดเก่งกว่า แต่คือปัญหาเกิดจากอะไร ใครต้องรับผิดชอบ และมีแนวทางแก้ไขที่ทำได้จริงหรือไม่

  • อธิบายปัญหาให้ชัดเจน: ใช้ข้อมูลที่ตรวจสอบได้และเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวันของประชาชน
  • เสนอทางเลือกอย่างเป็นรูปธรรม: บอกให้เห็นว่าหากเปลี่ยนนโยบายแล้ว ประชาชนจะได้ประโยชน์อย่างไร
  • สื่อสารอย่างสอดคล้อง: สมาชิกพรรคควรมีสารหลักร่วมกัน และปรับวิธีนำเสนอให้เหมาะกับสถานการณ์
  • เปิดพื้นที่ให้คนเห็นต่าง: รับฟังข้อกังวลและตอบคำถามด้วยเหตุผล แทนการติดป้ายฝ่ายตรงข้าม

บทเรียนจากประเด็นประกันสังคมและการทำงานในสภา

กรณีร่างกฎหมายประกันสังคมสะท้อนว่า การผลักดันนโยบายต้องใช้เวลามากกว่าการอภิปรายเพียงครั้งเดียว แม้ร่างกฎหมายจะไม่ผ่านวาระแรก แต่เนื้อหายังสามารถนำไปพูดคุยกับผู้ประกันตน นายจ้าง นักวิชาการ และประชาชนทั่วไปได้ การทำให้สังคมเข้าใจว่าระบบประกันสังคมมีปัญหาอย่างไร และควรปรับปรุงในทิศทางใด อาจเป็นขั้นตอนสำคัญก่อนการผลักดันกฎหมายครั้งต่อไป

ในมุมของพรรคการเมือง การทำงานผ่านสภาเป็นเพียงเครื่องมือหนึ่งเท่านั้น การอภิปราย ตั้งกระทู้ เสนอร่างกฎหมาย และตรวจสอบงบประมาณควรเดินไปพร้อมกับการทำงานนอกสภา เช่น การลงพื้นที่ รับฟังความคิดเห็น และเผยแพร่ข้อมูลที่เข้าใจง่าย หากใช้ทุกช่องทางอย่างต่อเนื่อง ประชาชนจะมีโอกาสประเมินผลงานจากเนื้อหา ไม่ใช่จากภาพจำหรือถ้อยคำรุนแรงเพียงไม่กี่ประโยค

ขณะเดียวกัน การวิจารณ์เรื่องการแจกปฏิทินของพรรคประชาชนก็สะท้อนว่า เครื่องมือรณรงค์ทางการเมืองควรถูกพิจารณาจากวัตถุประสงค์และความโปร่งใส พรรคระบุว่าปฏิทินเป็นช่องทางสื่อสารนโยบายและเปิดให้ประชาชนสแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อแจ้งปัญหา อย่างไรก็ตาม ทุกองค์กรควรชี้แจงแหล่งที่มาของงบประมาณและการใช้จ่ายให้สังคมตรวจสอบได้อย่างชัดเจน

การเมืองสร้างสรรค์ต้องเน้นข้อมูลและความรับผิดชอบ

ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรคประชาชน ระบุว่า แนวคิดของปิยบุตรเป็นหลักการสื่อสารทางการเมืองที่สร้างสรรค์และตั้งอยู่บนพื้นฐานข้อมูล ส่วน รังสิมันต์ โรม เห็นว่า ควรให้ความสนใจกับสาระของปัญหาประกันสังคมมากกว่าการถกเถียงเรื่องถ้อยคำ การสะท้อนความคิดเห็นที่แตกต่างกันจึงควรนำไปสู่การพูดคุยภายในพรรคและการปรับปรุงแนวทางทำงาน มากกว่าการสร้างความขัดแย้งระหว่างบุคคล

ประเด็นนี้ยังเกี่ยวข้องกับการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เพราะการตรวจสอบรัฐบาลจำเป็นต้องนำเสนอหลักฐานและผลกระทบอย่างเป็นระบบ หากการอภิปรายถูกดึงไปอยู่กับคำพูดว่าใครหยาบคายหรือใครใช้ถ้อยคำแรง ประชาชนอาจไม่ได้รับข้อมูลที่จำเป็นต่อการตัดสินใจทางการเมือง การรักษาสมดุลระหว่างเสรีภาพในการวิจารณ์กับความรับผิดชอบในการสื่อสารจึงเป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายควรให้ความสำคัญ

ท้ายที่สุด แนวคิด ปิยบุตรชี้ การด่าขับเคลื่อนไม่ได้ กูดีมึงเลวไม่สำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าพรรคการเมืองต้องหยุดวิจารณ์รัฐบาลหรือหลีกเลี่ยงการตรวจสอบ แต่หมายถึงการวิจารณ์ควรพาประชาชนไปสู่ความเข้าใจและการเปลี่ยนแปลงที่เป็นรูปธรรม การเมืองอาจต้องใช้ความอดทนมากกว่าความสะใจ และต้องสะสมความเชื่อมั่นด้วยผลงาน ข้อมูล และการสื่อสารที่สม่ำเสมอ

ในมุมมองของผู้เขียน การเมืองที่ดีไม่ควรตัดสินกันจากเสียงด่าที่ดังที่สุด แต่ควรดูว่าใครอธิบายปัญหาได้ชัด ใครเสนอทางออกที่ทำได้จริง และใครพร้อมรับผิดชอบเมื่อผลงานไม่เป็นไปตามคำสัญญา ผู้อ่านควรติดตามข้อมูลจากหลายฝ่าย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างสุภาพ และช่วยกันผลักดันให้ประเด็นสำคัญของประเทศไม่ถูกกลบด้วยความขัดแย้งบนโลกออนไลน์

ที่มา – ‘ปิยบุตร’ สอน การขับเคลื่อนด้วยการด่าไม่มีจริง การชี้หน้ากูดีมึงเลวจะไม่สำเร็จอีกแล้ว

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *