‘สหัสวัต’ สวน ‘จุลพันธ์’ ตั้งไข่ศึกษาอนุสัญญา ILO ซ้ำซาก
กลายเป็นประเด็นร้อนแรงในแวดวงแรงงานเมื่อนายสหัสวัต คุ้มคง สส.ชลบุรี พรรคประชาชน ได้ออกมาตั้งคำถามถึงกระบวนการรัฐบาลกรณีการศึกษาอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ฉบับที่ 87 และ 98 โดยมองว่าการทำแบบเดิมซ้ำๆ ไม่ใช่การก้าวไปข้างหน้า แต่เป็นการถอยหลังลงคลอง ‘สหัสวัต’ สวน ‘จุลพันธ์’ ตั้งไข่ศึกษาอนุสัญญา ILO ซ้ำซาก ในครั้งนี้ถือเป็นการตบหน้าภาครัฐที่ปล่อยให้เรื่องสำคัญล่าช้ามากว่า 30 ปี
‘สหัสวัต’ สวน ‘จุลพันธ์’ ตั้งไข่ศึกษาอนุสัญญา ILO ซ้ำซาก
การที่นายจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ รมว.แรงงาน แต่งตั้งคณะทำงานขึ้นมาศึกษาเรื่องนี้อีกครั้ง ทั้งที่ประเทศไทยเป็นสมาชิก ILO มานานกว่า 100 ปี สะท้อนให้เห็นว่าปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่การขาดแคลนข้อมูล แต่คือความกล้าหาญในการตัดสินใจเชิงนโยบาย อนุสัญญาฉบับที่ 87 เกี่ยวกับเสรีภาพในการสมาคม และฉบับที่ 98 เกี่ยวกับการเจรจาต่อรอง คือหัวใจสำคัญของสิทธิแรงงานที่ขบวนการแรงงานไทยเรียกร้องมาอย่างยาวนาน
ทำไม ‘สหัสวัต’ สวน ‘จุลพันธ์’ ตั้งไข่ศึกษาอนุสัญญา ILO ซ้ำซาก ถึงสำคัญ?
หากเราย้อนดูไทม์ไลน์การศึกษาของรัฐบาลไทย จะพบตัวเลขที่น่าตกใจ:
- ปี 2551: เริ่มตั้งคณะทำงานศึกษาปรับปรุงกฎหมายแรงงานครั้งแรกๆ ในรอบยุคปัจจุบัน
- ปี 2553: ครม. อนุมัติหลักการร่าง พ.ร.บ. แรงงานสัมพันธ์ แต่ก็หยุดชะงักไป
- ปี 2566: ตั้งคณะกรรมการศึกษาอีกรอบ
- ปี 2569: ยังคงวนเวียนอยู่กับการตั้งคณะทำงานศึกษาซ้ำซาก
นับรวมเบ็ดเสร็จภาครัฐใช้เวลาศึกษากว่า 18 ปี ในขณะที่ข้อเรียกร้องนี้เกิดขึ้นมาก่อนหน้าแล้วกว่า 3 ทศวรรษ ซึ่งถือเป็นความล่าช้าที่ไม่ควรเกิดขึ้นในยุคที่ประเทศเพื่อนบ้านอย่างอินโดนีเซียหรือเวียดนามเริ่มขยับตัวนำหน้าไทยไปไกลแล้ว
แทนที่จะมัวแต่ตั้งคณะกรรมการศึกษาให้เสียเวลา รัฐบาลควรเปลี่ยนจากการศึกษามาเป็นการลงมือทำด้วยการกำหนดโรดแมปที่ชัดเจน การให้สัตยาบันไม่เพียงแต่เป็นการยกระดับสิทธิขั้นพื้นฐานของคนทำงานเท่านั้น แต่ยังส่งผลดีต่อเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและการยอมรับในเวทีสากล เราต้องการการตัดสินใจที่เด็ดขาดเพื่อสร้างอนาคตแรงงานไทยให้เท่าเทียมและยั่งยืนกว่าที่เคย หากรัฐบาลมีความจริงใจจริง คงถึงเวลาแล้วที่จะเลิกใช้คำว่า ‘ศึกษา’ เพื่อยื้อเวลาเสียที
ที่มา – ‘สหัสวัต’ สวน ‘จุลพันธ์’ ตั้งไข่ศึกษาอนุสัญญา ILO ซ้ำซาก จี้รัฐบาลกล้าตัดสินใจ