อย่าให้เลือดทหารไทย แพ้แป้นพิมพ์เขมร

ในช่วงเวลาที่สังคมไทยตื่นตัวกับสถานการณ์ความขัดแย้งชายแดนไทย-กัมพูชา หลายคนอาจจะคิดว่าการยิงปืนใหญ่ รถถัง หรือ F-16 คือหนทางตัดสินชัยชนะ แต่ความจริงในยุคปัจจุบันคือ สนามรบไม่ได้อยู่แค่ในแนวหน้า แต่อยู่ที่โต๊ะเจรจา บนหน้ากระดาษ และในใจของสาธารณชนโลก

ผศ.ดร.นพดล กรรณิกา อดีตหัวหน้าโครงการวิจัยปกป้องรักษาผลประโยชน์ชาติตามแนวชายแดน กองทัพบก ปี 2554 ได้เขียนบทความที่สะท้อนความจริงอันเจ็บปวด ซึ่งก็คือ “อย่าให้เลือดทหารไทย แพ้แป้นพิมพ์เขมร” บทความนี้ไม่ใช่แค่การวิเคราะห์สถานการณ์ แต่เป็นการเตือนภัยว่า ความเงียบของรัฐ อาจกลายเป็นต้นทุนมหาศาลของชาติในอนาคต

สงครามยุคใหม่ไม่ตัดสินด้วยปืนแต่ด้วยแป้นพิมพ์

หลายคนอาจดีใจที่การยิงหยุดลงและทหารไทยสามารถยึดพื้นที่คืนมาได้ แต่การหยุดยิงไม่ใช่จุดจบของสงคราม ยิ่งไม่ใช่ชัยชนะที่แท้จริง ถ้ารัฐบาลไทยยังคงนิ่งเฉยต่อการสื่อสารและเอกสารทางการระหว่างประเทศ กัมพูชาเลือกใช้ยุทธศาสตร์การสื่อสารที่แยบยล โดยยืนยันว่าไม่ยอมรับอธิปไตยไทย และยึดมั่นในสนธิสัญญาเดิมที่ไทยเสียเปรียบ

นี่คือการล็อกเกมระยะยาวด้วยแป้นพิมพ์ ไม่ใช่ด้วยกระสุน ไทยต้องตระหนักว่า การไม่ตอบโต้ด้วยเอกสารทางการ หมายถึงการยอมให้คู่ขัดแย้งกำหนดนิยามของความจริง

ยุทธศาสตร์ 4 ข้อที่ไทยต้องทำทันที

ดร.นพดลได้เสนอแนวทางเชิงรุก 4 ประการที่รัฐบาลไทยต้องดำเนินการทันที หากไม่ต้องการเห็นเลือดทหารไทยสูญเปล่า

1. ออกเอกสารรัฐ “โต้แย้งทันที” ไม่ใช่โพสต์เฟซบุ๊ก ไม่ใช่ข่าว แต่คือหนังสือประท้วงอย่างเป็นทางการ ต่อรัฐบาลกัมพูชาและแจ้งต่อประชาคมระหว่างประเทศ ยืนยันว่า พื้นที่ที่กองทัพไทยยึดคืนมา เป็นอธิปไตยของไทย และการหยุดยิงไม่ใช่การยอมรับว่าพื้นที่เป็นพื้นที่พิพาท
2. ห้ามถอย ต้องอยู่ในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง การมี “ฐาน” ไม่ใช่การเตรียมรบ แต่คือการยืนยันว่ารัฐไทยยังทำหน้าที่รัฐในพื้นที่นั้นอยู่ การลาดตระเวนสม่ำเสมอคือการบอกโลกว่า “พื้นที่นี้ไม่ได้ถูกทิ้ง” และการมีโครงสร้างรัฐที่ชัดเจนคือการหลอมรวมอำนาจรัฐกับอำนาจภาคประชาชนให้กลายเป็น “อำนาจแห่งชาติ” ที่เป็นหนึ่งเดียว
3. ประกาศ “เขตอธิปไตยปลอดผลประโยชน์” รัฐบาลต้องประกาศชัดว่า ไม่มีดีล 50/50 กับใคร ไม่มีกาสิโน ไม่มีสแกมเมอร์ ไม่มีทุนสีเทา ไม่มีการเอาอธิปไตยไปแลกเงิน เพราะตราบใดที่มีผลประโยชน์ทับซ้อน อธิปไตยของชาติจะกลายเป็นของต่อรองทันที
4. เปลี่ยนเกมเจรจา ไม่เดินตามกับดักเดิม ถ้ากัมพูชาแพ้ไทยจริง ทำไมไม่ยอมรับว่าแผ่นดินนี้เป็นของไทย การเจรจาที่ไม่เป็นธรรมไม่ใช่สันติภาพ แต่คือการยอมแพ้แบบเลื่อนเวลา