ศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์ตีตก 2 คำร้องคุมเข้มปืน

ศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์ตีตก 2 คำร้องคุมเข้มปืน หลังพิจารณาคดีที่เกี่ยวข้องกับมาตรการระงับการออกใบอนุญาตให้ซื้ออาวุธปืน หรือใบ ป.3 รวมถึงเงื่อนไขเกี่ยวกับใบอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืน หรือใบ ป.4 โดยศาลเห็นว่าคำร้องทั้งสองคดีไม่เข้าเกณฑ์ที่จะรับไว้พิจารณาวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 213

สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญเผยแพร่เอกสารข่าวผลการประชุมปรึกษาคดีของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2569 โดยระบุว่า คดีดังกล่าวมีประเด็นเกี่ยวกับการควบคุมอาวุธปืนและการใช้อำนาจของหน่วยงานรัฐในการพิจารณาใบอนุญาต ประชาชนจำนวนมากจึงให้ความสนใจ เพราะมาตรการเหล่านี้อาจส่งผลต่อผู้ที่อยู่ระหว่างการขอใบอนุญาต การโอนกรรมสิทธิ์ หรือการครอบครองอาวุธปืนตามกฎหมาย

ศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์ตีตก 2 คำร้องคุมเข้มปืน

คดีแรกเป็นเรื่องพิจารณาที่ ต. 85/2569 นายสงกาญ์ อัจฉริยะทรัพย์ ทนายความ ยื่นคำร้องขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 213 โดยกล่าวอ้างว่า นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย รวมถึงอธิบดีกรมการปกครอง คณะรัฐมนตรี และปลัดจังหวัด ร่วมกันหรือสนับสนุนให้มีคำสั่งระงับการออกใบอนุญาตให้ซื้ออาวุธปืนแบบ ป.3 เป็นการชั่วคราว

ผู้ร้องยังกล่าวถึงมาตรการอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น การกำหนดให้ต่ออายุใบอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืนแบบ ป.4 ทุก 5 ปี การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในอัตราก้าวหน้า ตลอดจนการกำหนดให้ผู้รับโอนใบ ป.3 และใบ ป.4 ส่งมอบอาวุธปืนให้เจ้าพนักงานเก็บรักษาเป็นการชั่วคราว นอกจากนี้ ยังมีข้อกล่าวอ้างว่านายทะเบียนท้องที่ได้รับอำนาจในการยึดหรืออายัดอาวุธปืนและใบ ป.4 รวมถึงเข้าค้นเคหสถานเพื่อค้นหาอาวุธปืนได้

จากมุมมองของผู้ร้อง มาตรการดังกล่าวทำให้ไม่สามารถโอนอาวุธปืนให้แก่บุตรหรือบุคคลภายนอกได้ตามต้องการ และอาจเป็นการจำกัดสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ ผู้ร้องจึงตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมเกี่ยวกับกระบวนการรับฟังความคิดเห็นต่อร่างพระราชบัญญัติอาวุธปืน รวมถึงความชอบด้วยกฎหมายของการตราพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เหตุผลที่ศาลไม่รับคำร้องคดีแรก

ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาแล้วเห็นว่า หากผู้ร้องเห็นว่ามาตรการควบคุมอาวุธปืนละเมิดสิทธิและเสรีภาพ ผู้ร้องอาจใช้สิทธิทางศาลอื่นได้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 25 วรรคสาม ส่วนประเด็นเกี่ยวกับกระบวนการรับฟังความคิดเห็นในการตรากฎหมาย และการตราพระราชกำหนดนั้น รัฐธรรมนูญได้กำหนดช่องทางร้องเรียน รวมถึงผู้มีสิทธิยื่นคำร้องไว้เป็นการเฉพาะแล้วตามมาตรา 148 และมาตรา 173 วรรคหนึ่ง

เมื่อมีกฎหมายกำหนดช่องทางดำเนินการเฉพาะไว้แล้ว ผู้ร้องจึงไม่สามารถใช้ช่องทางตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 213 เพื่อยื่นคำร้องในประเด็นดังกล่าวได้ ศาลจึงอาศัยพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561 มาตรา 47 (2) และมีมติเป็นเอกฉันท์ไม่รับคำร้องไว้พิจารณาวินิจฉัย

สำหรับคดีที่สอง เป็นเรื่องพิจารณาที่ ต. 87/2569 นายเจนณรงค์ สืบแก้ว ยื่นคำร้องตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 213 โดยกล่าวอ้างว่า นายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย และกรมการปกครอง ออกคำสั่งระงับ ชะลอ หรือไม่ออกใบอนุญาต ป.3 และ ป.4 รวมถึงมีการปฏิเสธคำขอออกใบอนุญาตให้ซื้ออาวุธปืนของผู้ร้อง การดำเนินการดังกล่าวจึงอาจเป็นการละเมิดสิทธิและเสรีภาพของผู้ร้อง

ศาลชี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครอง

อย่างไรก็ตาม ศาลรัฐธรรมนูญตรวจสอบข้อเท็จจริงแล้วพบว่า ผู้ร้องได้ยื่นฟ้องหน่วยงานและผู้เกี่ยวข้องทั้งสี่รายต่อศาลปกครองกลางไปแล้ว คดีจึงอยู่ระหว่างการพิจารณาพิพากษาของศาลอื่น การยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญตามมาตรา 213 ในช่วงเวลานี้จึงไม่สามารถดำเนินการได้

ศาลเห็นว่ากรณีดังกล่าวเข้าข่ายข้อจำกัดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561 มาตรา 47 (4) ซึ่งไม่เปิดช่องให้ยื่นคำร้องตามมาตรา 213 ขณะที่คดีเดียวกันกำลังอยู่ในกระบวนการพิจารณาของศาลอื่น ด้วยเหตุนี้ ศาลรัฐธรรมนูญจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ไม่รับคำร้องคดีที่สองไว้พิจารณาวินิจฉัยเช่นกัน

สรุปประเด็นสำคัญจากคำวินิจฉัย

  • ศาลรัฐธรรมนูญไม่รับคำร้องทั้งสองคดีไว้พิจารณาวินิจฉัย
  • คดีแรกมีช่องทางตามกฎหมายเฉพาะสำหรับโต้แย้งกระบวนการตรากฎหมายและพระราชกำหนด
  • คดีที่สองอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองกลาง จึงไม่สามารถยื่นซ้ำผ่านมาตรา 213 ได้
  • มติของศาลเป็นเอกฉันท์ทั้งสองคดี
  • การไม่รับคำร้องไม่ได้หมายความว่าศาลวินิจฉัยว่ามาตรการควบคุมอาวุธปืนชอบหรือไม่ชอบในเนื้อหา แต่เป็นการพิจารณาถึงช่องทางและเงื่อนไขในการยื่นคำร้อง

ประเด็นสำคัญที่ประชาชนควรทำความเข้าใจคือ คำสั่งไม่รับคำร้องในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับกระบวนการและอำนาจในการพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญเป็นหลัก ไม่ใช่การตัดสินรายละเอียดทั้งหมดของมาตรการควบคุมอาวุธปืน ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการออกใบ ป.3 หรือใบ ป.4 จึงควรตรวจสอบข้อเท็จจริงและใช้ช่องทางตามกฎหมายที่เหมาะสม เช่น การยื่นคำร้องต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง การอุทธรณ์คำสั่ง หรือการดำเนินคดีต่อศาลที่มีเขตอำนาจ

ข่าวศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์ตีตก 2 คำร้องคุมเข้มปืน สะท้อนให้เห็นว่าการใช้สิทธิทางกฎหมายจำเป็นต้องเลือกช่องทางให้ถูกต้อง และต้องพิจารณาว่าประเด็นนั้นอยู่ในอำนาจของศาลใด หากประชาชนมีข้อสงสัยเกี่ยวกับใบอนุญาตหรือการครอบครองอาวุธปืน ควรขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายและติดตามประกาศจากหน่วยงานรัฐอย่างใกล้ชิด เพื่อป้องกันการดำเนินการที่คลาดเคลื่อน

โดยสรุป ศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์ตีตก 2 คำร้องคุมเข้มปืน เพราะคดีแรกมีกระบวนการร้องเฉพาะตามรัฐธรรมนูญ และคดีที่สองอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองกลาง เรื่องนี้จึงเป็นบทเรียนสำคัญว่า การคุ้มครองสิทธิไม่เพียงต้องมีข้อโต้แย้งที่ชัดเจน แต่ยังต้องยื่นต่อศาลและใช้กระบวนการที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างถูกต้องด้วย

ที่มา – ศาลรัฐธรรมนูญมติเอกฉันท์ ตีตก 2 คำร้อง คุมเข้มปืน-สั่งระงับใบ ป.3

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *