ส่องสถิติ 10 ปี เผาอ้อย วิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำทุกปี

ส่องสถิติ 10 ปี เผาอ้อย วิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำทุกปี

หนึ่งในตัวการสำคัญของการเกิดฝุ่น PM 2.5 ที่ถูกพูดถึงบ่อยครั้ง แม้จะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหา ไม่ใหญ่เท่ากับภาคการขนส่งหรืออุตสาหกรรม แต่การเผาอ้อยก็ยังคงเป็นประเด็นร้อนในทุกปลายปี ส่องสถิติ 10 ปี เผาอ้อย วิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำทุกปี พบว่า ตัวเลขยังคงผันผวนและส่งผลกระทบต่อคุณภาพอากาศของประเทศอย่างต่อเนื่อง

การเผาอ้อยคืออะไร และทำไมถึงเกิดขึ้น?

การเผาอ้อยเป็นวิธีการเตรียมพื้นที่ก่อนการเก็บเกี่ยว เพื่อลดใบอ้อยที่แห้งและทำให้การตัดอ้อยง่ายขึ้น ชาวไร่อ้อยส่วนใหญ่เลือกวิธีนี้เพราะช่วยลดต้นทุนและแรงงาน แต่สิ่งที่ตามมาก็คือ ควันและฝุ่น PM 2.5 ที่ลอยขึ้นสู่บรรยากาศ ส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนในวงกว้าง

ผลกระทบต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม

• ฝุ่น PM 2.5 จากการเผาอ้อยสามารถเดินทางไกลได้หลายสิบกิโลเมตร
• ส่งผลให้ค่า AQI ในพื้นที่ห่างไกลพื้นที่เผาสูงเกินค่ามาตรฐาน
• สะสมร่วมกับมลพิษจากแหล่งอื่น ทำให้อากาศเลวร้ายลงอย่างฉับพลัน

จากการสำรวจพื้นที่ปลูกอ้อยในประเทศไทย พบว่ามีมากกว่า 11 ล้านไร่ ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในภาคอีสาน จังหวัดเช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ และขอนแก่น ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มักประสบปัญหาฝุ่นเกินค่ามาตรฐานในช่วงฤดูหีบอ้อย

สถิติการเผาอ้อย 10 ปีย้อนหลัง

หากส่องสถิติ 10 ปี เผาอ้อย วิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำทุกปี จะพบว่า:

• ปีการผลิต 59/60: อ้อยเผา 64.17% อ้อยสด 35.83%
• ปีการผลิต 60/61: อ้อยเผา 32.72% อ้อยสด 67.28%
• ปีการผลิต 61/62: อ้อยเผา 61.11% อ้อยสด 38.89%
• ปีการผลิต 62/63: อ้อยเผา 49.65% อ้อยสด 50.35%
• ปีการผลิต 63/64: อ้อยเผา 26.42% อ้อยสด 73.58%
• ปีการผลิต 64/65: อ้อยเผา 27.28% อ้อยสด 72.72%
• ปีการผลิต 65/66: อ้อยเผา 32.79% อ้อยสด 67.31%
• ปีการผลิต 66/67: อ้อยเผา 29.64% อ้อยสด 70.36%
• ปีการผลิต 67/68: อ้อยเผา 14.86% อ้อยสด 85.14%
• ปีการผลิต 68/69: อ้อยเผา 10% อ้อยสด 90% (เป้าหมาย)

จะเห็นได้ว่า แม้ตัวเลขจะมีแนวโน้มดีขึ้น แต่ยังคงมีความไม่แน่นอน และขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น สภาพอากาศ ราคารับซื้อ และแรงจูงใจของเกษตรกร

ความพยายามในการลดการเผาอ้อย

รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ออกมาตรการต่าง ๆ มากมายเพื่อลดการเผาอ้อย ส่องสถิติ 10 ปี เผาอ้อย วิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำทุกปี แล้วจึงกำหนดแนวทางใหม่ เช่น:

• การแบ่งกลุ่มโรงงานน้ำตาลตามสัดส่วนการรับอ้อยเผา
• ให้สิทธิ์โรงงานที่รับอ้อยสดมากกว่าเปิดหีบก่อน
• สนับสนุนสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำสำหรับเครื่องจักรการเกษตร
• ส่งเสริมการใช้เศษชีวมวลจากใบอ้อย

ทั้งหมดนี้มีเป้าหมายเพื่อเปลี่ยนพฤติกรรมของชาวไร่อ้อยและโรงงานน้ำตาลให้หันมาใช้วิธีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น

อนาคตของการจัดการปัญหาเผาอ้อย

การจัดการปัญหาการเผาอ้อยไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจ วัฒนธรรมการเกษตร และห่วงโซ่อุปทาน แต่หากทุกภาคส่วนร่วมมือกัน ทั้งรัฐ เอกชน และเกษตรกร ก็มีความหวังที่จะลดตัวเลขการเผาให้เหลือต่ำกว่า 5% ตามเป้าหมายในปี 70/71

คำถามสำคัญคือ เราจะยอมให้ควันจากอ้อยไม่กี่ชั่วโมง ทำร้ายสุขภาพคนไทยทั้งประเทศต่อไปอีกหรือไม่? ส่องสถิติ 10 ปี เผาอ้อย วิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำทุกปี เพื่อตระหนักว่า ถึงเวลาแล้วที่ต้องเปลี่ยนแปลง

ที่มา – ส่องสถิติ 10  ปี เผาอ้อย ต้นตอวิกฤติฝุ่น PM 2.5 ซ้ำซากวนทุกปี ล่าสุดเผาเหลือเท่าไรแล้ว?